hy    |   fr

Անհնազանդութիւն (ութեան)

s.

disobedience, transgression.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif անհնազանդութիւն անհնազանդութիւնք
accusatif անհնազանդութիւն անհնազանդութիւնս
génitif անհնազանդութեան անհնազանդութեանց
locatif անհնազանդութեան անհնազանդութիւնս
datif անհնազանդութեան անհնազանդութեանց
ablatif անհնազանդութենէ անհնազանդութեանց
instrumental անհնազանդութեամբ անհնազանդութեամբք